Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
sular duruldu! bunu dört kez söyledim kendime yüksek sesle gemiler çarptı kara parçalarına dört kez söyledim; üçü yalandı birini de yanlış…
YANILGIKendimizden bir adadayız, Dört-yanımız başkalarından. Aynı önemli kapıdan giriyoruz, O eski, o beyaz kapıdan.İlkin yıllar üstünde Bizi ayıran bir dünya vardı,…
Bana bakıp bakıp ağlama sakın Bu sonu isteyen sen değil miydin Ne kadar belliydi o gün maksadın Gitmemi isteyen sen değil…
Gök mavi, başak sarışın… Tadı ne güzel barışın. Karları ılık olacak Yarın yuvalarda kışın.On altı yaş kucağına Koşabilir yirmi yaşın Kanatları…
Sonra yürüdüm hiç geriye bakmadan Piyangocuları, kebapçıları, biracıları bırakarak Bacaklarının kalınlığını falan bırakarak.Kendimi s………………..
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
1914’de doğdum, 15’de konuştum; Hala konuşuyorum. Lakırdılarım ne oldu? Gökyüzüne mi gitti? Belki de hepsi…
Ey hatırası içimde yemin kadar büyük, Ey bahçesinin hoş günlere açık kapısı Hala rüyalarıma giren…
Eskisi gibi yaşıyorum Gezerek, düşünerek Yalnız biletsiz biniyorum vapura, tr………………..
bir yerlerde sürgit yapılan bir şeyler kımıldamaktadır bitenleri vardır, durur orda, olduğu yerde çekilmeyi bekler…
benim bir sevincim var yüzün artık akşam bir çocuğun gülüşünü görüyorsun nereye baksamkıyımız uzak ve…
Sen yağmurlu günlere yakışırsın Yollar çeker uzak dağlar çeker uzak evler Islanan yapraklar gibi yüzün…