Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Kimdi o? Yanındaki kimdi? Ne konuşuyordunuz? İşte buna dayanamam. Kahrolurum. Dün gece ne yaptın? Nereye gittin? Ah otursaydın da beni düşünseydin…
Seni sen olduğun için seviyorum, acı çektiğin için seviyorum, küçük olduğun için seviyorum… Sana yetmemekten korkuyorum, sana çok gelmekten korkuyorum… Yaşamadığın…
Garip bir cesaretle konuyor kalemimin ucuna Ve gittikce böcekleşiyor, kemiriyor şiirimi de Sözcüğün birine biraz böceköldürücü ekliyorum Çılğına dönüyor sokakta böcek…
Yollara düşen kar erir Saçlara düşen kalır Aşk yakar yakar küllenir de Yıllar yılı rüzgâra savrulmak kalırÂh’lar berhava vâh’a döndü………………..
Bir yer bilirim köprü altında İşinden atılan orda Evinden atılan orda Sırtından vurulan orda Hikâyeleri sorulmaz aslaBir yer bilirim çıkmaz sokaklarda…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Ben de günahkâr kullarındanım Allahım… Bir kulhuvallahi bilirim dualardan, Bir de yarabbi şükür demeyi doyunca.…
Bir de var sen koynumda yatıyorsun Güzelsin güzelliğin mutlak amenna Kızlığın m………………..
siz taşınıp gittikten sonra tadı tuzu kalmadı buraların dımdızlak yalıdaki o kahve sipsivri ortada o…
10.10.1948 Neyse… Şiirlerimi soruyorsun. Henüz bir şey yok. Ama yakında olacağını sanıyorum. Yazdığım zaman önce…
Ah aydınlıklardan uzaktayım Kafamda o dağılmayan sükûn. Ölmedim lâkin, yaşamaktayım Dinle bak: vurmada nabzı ruhun.Yarasalar…
Ağudan halk’olmuş bunların hepsi Alınlarında yatay üç çift elif Dudakları kanadını koyvermiş kırlangıç gibi Hangi…