Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Zaman yelkovansız bir saat gibi Güçlükle duyarız işlediğini; Biz de bilmiyoruz kimdir sahibi Her vakit kurulu, her vakit yeniArar gözlerimiz boş…
Kovalamayin beni yataga Hic uykum yok Daha lafiniza karisacagim Ortaligi dagitacagim Televizyonu kapatacagim Aycicegi resmi yapacagim daha Basparmagima siir okuyacagim Islik…
ÖNCEAğaçlar çizerdim, yeşillenirdi; Çizdiğim ağaçlara çizdiğim kuşlar gelirdi.Ormanlar düşünürdüm, uyurdum, Düşündüğüm ormanlarda kaybolurdum.Anı kuyularından çekmek bir yudum acı su, Bir yudum…
Putları taşa tutmanın Güç’lüğünü geç anladım. Delileri avutmanın Hiç’liğini geç anladım.İhtiraslar dursun diye Şehiri sığdırdım köye Her bedenin ayrı şeye Aç’lığını…
Geçmiyordu bir kartal gölgesi bile kızgın kayalardan Yerinde kalsın istiyordum yüze vuruyordu Paslı demirler o, o ezik saçlar Batık gemilerin deniz…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Ömrün o büyük sırrını gör bir bak da Bir tek kökü kalmış ağacın toprakta Dünya…
adı çok duyulmuş bir ozan değildi Tonyalı balıkçılar arasında -onlar ki her tü………………..
bütün bayraklarımı çektim gönderlere, kanımın sıcak rengine boyadım kenti. taşlar döşedim öfkelere giden yola, elimin…
I.Şu günlerde içkiye düştüm, ondan mıdır bilmem, Daha çok seviyorum Cansever’i, Uyar’ı, Can Yücel’i Bir…
Eylül’dü.Dalından kopan yaprakların Sararan yanlarına yazdım adını Sahte bir gülüşten ibarettin oysa. Ve hiç bilmedin…
Ben ne zaman Öyle durup dururken Öyle damdan düşer gibi Açıp seni okumaya başlasam Anlıyorum…