Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Nerde okumuştum, bilmiyorum kim söylemişti: ‘kimseye borcum kimseden alacağım yok’ diye. Tumturaklı bir cümleydi; tuhaftı da, ekonomik terimlerle dillendiriliyordu özgüven. Gerçekten…
Bütün masalları tutuştu çocukluğumun Acıyı bir mayın gibi gömdük toprağa Şimdi alevlerle yazılıyor güncemiz Göçüyoruz Yürek bir yangın yeridir artık kalmadı…
Bir yerde som çeliğin mantarlaşma günüdür Bir yerde şahinlerin hantallaşma günüdür Seçim kürsülerinin ahengi başka bir renk Orada kargaların kartallaşma günüdür.05.03.2009
Karlı dağı tarttım ve söğütlerin gölgelediği dereyi. Eşittiler yeşim taşının oluştuğu ve bebeğin memeden kesildiği vakitlerde. Göreli nicelikler ama kim emin…
I- Bir tezgahtar parçasıyım ben Üç kuruşluk acıya müdahale edemem Kanatlarımda sigara yanıkları Gül diye okşadım onu yıllarca Sen istersen derdim…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Bellek durduğunda unutuş tırmalar kapıları aynı sözler tekrar yine tekrar kapandır, kısılıp dönülür beynin içindeağız…
Benim, bardağın, sürahinin, Önümüzdesin; rengin uçmuş, Bu; eski, sevdiğim bir duruş Elin, içinde benimkinin.İçelim! Madem…
Kızlar vardır kıvırcık salat gibi Ağızları burunları kıvır kıvır Bacak bacak üstüne vapurlarda Rüzgâr eser…
Mecnun bu olgunluk yıllarında Koştu kervandan kervana Hizmet ederek insanlara Erdi teselli pınarına Zamanı hatıraya…
Sarı kızla yorgan döşek Camın ağzında sabaha karşı Sarı kızın kolu bacağı Sarı kızın memeleri…
Sen varken kötü diye birşey bilmiyorduk Mutsuzluklar, bu karalar yaşamda yoktu Sensiz………………..