Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Fatih…….Neron’u, AsrîFehim Paşa, sivil… Fatih onun bir emirber kuludur, Hazer edin ki laf değil…! Dilediği şahsı azapla ezer, Onun emri altında…
Bir dağı yırtarak çoğalan ırmak gibiyim kanayan bakışlardan Bozgunlarda kırıla kırıla büyüyen bir kanat sesi Göğsümde soluk soluğa atların kavuran nefesi…
Unutulmaz anları vardır hayatın Islak kirpiklere takılıp kalan Zamana meydan okuyan Biz de öylesine yaşadık seninle Öylesine sevdik Hatırla aşkım..Kahır dolu…
Boğdu yıllarımı aşkın ırmağı Bir daha geçmek mi, tövbeler olsun! Görünürde zemzem, gerçekte ağı Bir daha içmek mi, tövbeler olsun!Tarifsiz duygular…
Ağladığını istemem ben ölürsem Beni en sevdiğin halimle hatırla Uzak bir yerde çalıştığımı düşün Hayatta olduğuma inan Bir gün gelir kendiliğinden…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Bütün bir gün derin suları kolladı şunun için Bir çoban mevsimini geçirmek için saçının billûrundan…
Ben nerde bir çift göz gördümse Tuttum onu güzelce sana tamamladım Sen binlerce yaşayasın diye…
Hakkınız var, güzel değildir ihtimal Mübalağa sanatı kadar Varşova’da ölmesi on bin kişinin Ve benzememesi…
Susup bekleyerek yaşlanıyordu şeylerin uğultusu arasında içi ağırlaştıkça rüzgara çıkıyor siliyordu kendini durmaağrıya ağrıya………………..
Bir duyma da gurultusunu Dallarda çıtırdayarak açılan fıstıkların, Gör bak ne oluyorsun. Bir duyma da…
Onların, yani sizin hayatınıza Şarkılar girmiş, şarkısız edemiyorsunuz Şarkılar yani barış, yani gökyüzü Yani bazan…