Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
SEVGİ İLE SEVGİYE KARŞI – ETİKA-148Sevgisiz bir bağlılık.. Bu, insanı yaşa yaşaya öldüren bir yaşamda sürükler. Sevgiyle bağlılık.. Bu insanı öldüre…
Soluk soluğa bir tren geçer Bırakıp gider aşkımı Taşır seni yağmurun -hüznün Taşlaş………………..
İsim nedir ki Bulutlara yazılır geçerYüzüm nedir ki Akar suya çizilir geçerÖm………………..
Gecenin vitrinine konulmuş Büyük bir yakut parçasıydı sabah Mahalle kahvelerinde Sıcak çaydan adamların Yüzleri ağarırdı ilk ışıklarla Gençlerin güzellerinin makbul olduğu…
Hiçç kanser olmaz onlar Gnl.mdr.ler Holidingler Politikapçıklar T.S.K.’ler T.K.K.’lar Hiç hiç kanser olmazlar Ama bizim Yaman durduğu yerde Pankreas kanseri ölür…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
kalın ve karanlık bir çatı merdiveni gibi giderilmez eksikliğini tanırım onun suyun bardakta duruşu gibi…
Sukürenin perisi sen; sen, taşkürenin avcısı, Bir kişi daha olsa yanınızda Siz orda öpüşürken, Ne…
Kara yakındı önce, hem çok yakın, Elimi uzatsam tutardı. Yıldızsız teknemdi inip çıkan gece, Kurumuş…
Kimsede görmediğim bir şiir yüzü al ve akşamı aşıyor Eski bir tanrı gibi kendi dininde…
I Senin için aldığım menekşeleri Çalgıcılara dağıttım Son gece Son defa başlıyan sabah Yatağımı yine…
Düşünürken buldum kayayı. Otlarla konuşmaktan geliyordum. Ölü bir yaprak, adını unutmuş bir sokak, sav dolu…