Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Nerde bir yangın çıksa şair yanar içinde Nerde çiçekler açsa bir şair var içinde Hiçbir yapı-kapı yok şiirin girmediği Şiirin tohumları…
Ulu Tanrım, akıl ermez sırrına, Bin bir ismi hakta pinhan edersin. İçirirsin sabrın peymanesini, Hikmetini sonra ayân edersin.Gizlenirsin bir nüvenin içinde,…
Senden sonra Aynalar benden kaçtı Umutlar elimi bıraktı Uykular bana küstü…Şimdi sırtımda gecenin yağmurları Başımda Kasım rüzgârları Ve dilimde hep o…
Daha önce de görmüştüm seni; Gezici bir yağmur ağacının Dallarından damlayan ılık kuş cıvıltısı Terden bir şemsiyenin üstüne.Burdan geçiyordu y………………..
Güz vurgunu bir çocuk Annesi ona hırkalar örüyor Ama yalnızca düşlerinde Karanlıkta ısınmaya giderken Bir şeylere gülüyor Demirden bir dünya geçirdin…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Nasıl anımsamazsın Özdemiroğlu’nu, Hani gün boyu içer içer de sonra Uyurdu kolları bir gulamın boynunda.…
1. Diyorlar, korkutarak karaşın kıldığımız sarı ‘Dağlar gibi gençler âlemde perişan oldular’ 2. Giyinmiştir bir…
Uyandırdım Hudson’u, tıfıl bir su gibi Mırıldanıp duran olduğu yerdeBen ki okudum suları okumadıklarıma geçtim…
DoğabilimBitkileri öğreniyorum.Otları, çiçekleri Bir taflanı alıyorum.Taflan bu diyorum.Başlıyorum incelemeye tutup iki ucu………………..
İşte kurşun kubbeler şehri İstanbul’dasın Havada kaçan bulutların hışırtısı Karaköy çarşısından geçen tramvayların camlarına yağmur…
Bir kış göğü gibi o saat alçalır ölüm, Yalnız işitme duyusu kalır ortada. Asya kentleri…