Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
bilinmez, belki son öpüşümdür bu seni bir kadına bir nehri son ekleyişim bilinmez, bahçene ektiğim son çiçek hırsızıdır bu bomba konmuş…
Ağaç demişim ağaç olmuş Kuş demişim kuş olmuş Bir de tutup gök demişim Kocaman bir gök olmuşBulutlar kara kara bulutlar Ya…
K arşımda nûr-ı sâf u sefîdiyle mübtesim Titrerdi Zühre; her taraf âlûde-i sükûn, Deryada bir tefekkür-i mühim, keder-nümûn; Çamlıkta bir nigâh-ı…
Göğü kucaklayıp getirdim sana kokla açılırsınsolmuşsun benzin sararmış yorgun bir işçinin yüzüne benziyor yüzün öyle bükük bakma banaçam kolonyası getirdim sana…
Bir adam üçe bölündü Ömrün daracık sokaklarında Üç ışık yandı ansızın O yorgun gözkapaklarında………………..
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Sıra hep son kadehe geliyordu Dudakların başkalarının masasında lâle Ben boynumdaki ipe bir düğüm daha…
Sevgilim ben şimdi büyük bir kentte seni düşünmekteyim Elimde uçuk mavi bir kalem cebimde iki…
Yokuşu bitirince artık görünecektir Kırmızı cumbasıyla aşı boyalı evin Ellerini tutunca bir çocuk gibi sevin…
Çünkü saatler dardır, her şeyi almaz Güneşte çözülür ve kayarlar bir yana. Mısırlar güçlükle büyürken…
40. Konuşacak Mehdi Geldi derleniş günü Derleniş toparlanış vakti Artık her gün her gece Bir…
Denize atılmış şiirdir bence Yurtsayan, yurdu bi………………..