Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
ULTRABir kelimeye Bin anlam yüklediğim zaman Sana sesleneceğim.
Büyük gönül serüvenlerinizin ardından gelen bu yıkımlar için size yardım koşturduk.İlk iş, geçmişin kırık camlı sabahlarını unutunartık düşlerinizde kalmış evlere yine…
Kadın çamaşırdan dönüyor olmalıydı Kolunda bohça, sert soda kabartmış ellerini O yaşta bütün yahudi kadınları gibi Sırtında eski bir siyah kadife…
Kapının önünde duran çocuk Bir kır görünümünü andırıyorGüneş tütüyor saçlarında Gözlerinde bir deniz kımıldanıyorKapının önünde d………………..
Annem yok artık.Beni düşünen kalbi yok.Bitti. Umutsuz olmak istemiyorum. Umutsuzlugun bir çıkar yol olmadıgını biliyorum. Annem yok artık,yeryüzü çok gördü onu,…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Ağzımın tadı yoksa, hasta gibiysem, Boğazımda düğümleniyorsa lokma, Buluttan ne………………..
Çadırımın üstüne yağmur yağıyor Saros körfezinden rüzgar esiyordu Ve ben,bir roman kahramanı Ot yatağın içinde…
Kımıldanır mahallemin daralan ruhu Basma perdelerimde gün batarken Atıp saatler suren uykusunu Odama uzanır akasyam…
Adam senin böyle ilk gündüzden Sulayıp biçtiğin çayır çimen Üç güne kalmaz tazelenir Adam senin…
Ben ne zaman Öyle durup dururken Öyle damdan düşer gibi Açıp seni okumaya başlasam Anlıyorum…
En küçük birşeyden çoşardı Mesela bir kuş uçmasın Kızılırmak’a doğru………………..