Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
O ağlamazdı Ağlattılar! Önce gözlerini çivilediler boşluğa Ve kulaklarını çaldılar Ne varsa ne yoksa Bir bir anlattılar.’sevmiyordu’ dediler Aldattılar Ümitlerini, hayallerini…
Bu âlemde hakikat kimseye ref’-i nikab etmez Bu acz-âbâd-ı hilkatte, âdem vehme hitap etmez, Bilenler haddini râib u gümana intisap etmez,…
Taştan mantar tarlası; Çok yaşasın ölüler!
Yavaş yavaş ısınıyor taş Yavaş yavaş uyanıyor su Yavaş yavaş buğulanıyor ağaç Yavaş yavaş sap taşıyor karınca Yitirmiş yönünü bu yüzdenEylülü…
Yalnızlığımı büyütür kalabalık Gökdelen’in gölgesine siner Karanfıl Sokak kalınlaşır yoksul kadın çocuklarıyla çöplerin üzerine konar gözleri cam kırıkları sevgilim gelir yalnızlığım…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Niko rakı içer sandalı boyamazsa. Niko susar. Onun sessizliği bürümüş Masaları. Onun yalnızlığıdır, kireç Badanalı,…
1. Gurbet yavrum garba düşmektir gurbet Çiçeklerden gelincik içinde Bünyamin sevgisi2. Yürüdün gittin eski kurganlar…
Bugün ne? Saat gecenin bir buçuğu… Bugün günlerden ne? Gözlerinden uyku akan bir taksinin içindeyim…
Eşdeğeriyle yanyana yürürken Cehennem sokağında birey olmak, Ve en inceldikten sonra İlkel sözcükler………………..
Ben deniz kenarındaki odamda, Pencereye hiç bakmadan Dışardan gecen kayıkların Karpuz yüklü olduğunu bilirim.Deniz, benim…
Nigâri, bir kâğıdı bir kalemi sevdi. Padişahları gördü Gala- ta’dan. II. Selim’le ava çıktı. I.François’yı,…