Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Çünkü gök sıkıntıyla ağar rüzgâr buruşur, bir yaprak düşer ve kaçıyordur solgun mavilikte maviler ve al geyikler. İşte altın ve kara…
Şimdi her uyanık limandan uzak, Derinlerde engin bizi sarıyor. Güverteden korsan gibi aşarak Ne arıyor sular, kimi arıyor? Yolcular yolcular deniz…
Biz eşiğini geçerken kopuyor fırtına Dillere destan bir savruluş! Nasıl anlatsam? ..Giderken sevgilim oluyorsun, demiş miydim sanaDesem ilk fısıltıda yıkılır dünyaÇığlığım…
Sımsıcak konuşurdun konuşunca ırmak gibi rüzgar gibi konuşurdun yayla kokuşlu çiçekler açardı sanki çiğdemler güller mor menevşeler açardı Sımsıcak konuşurdun konuşunca…
Su değdi çekirdeğe, sevda doldu yeşile Filizlenen mânâlar arza “DESTUR” diyecek.Seksenlik ihtiyarlar nursuz geberse bile Yeni doğan bebekler doğarken “NUR” diyecek.Bu…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Yunus ki sütdişleriyle Türkçenin Ne güzel biçmişti gök ekinini, Düşman müşman girmeden araya Dolanıp bütün…
Bir gün Mecnun Yalnız ve yorgun Karşıda bir toz bulutu gördü Sanki geliyordu O’nu yutmak…
Oruç, ruhun sesi gelir her yıl Gümüş topuklarını dokundurur kalbimize Vücut dönmeğe başlar bir tapınağa…
Ben nerde bir çift göz gördümse Tuttum onu güzelce sana tamamladım Sen binlerce yaşayasın diye…
Metinlerde buluştuk kopkoyu deyimlerde, Koşut ve eş zamanlı okuduk kimi kitapları; O arada iki de…
Uyandım ki ses içinde kalmışım Yüzüm gözüm ağzım burnum ellerim Aralanan deniz kapısının sesi bu…