Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
TAŞINMAKTaşınmak kadar Hüzünlü bir kırık yoktur Bir kopma bir yaralanma Gizlenmiş bir hıçkırık yokturŞarkıları vardır ya büyük olayların Taşınmanın da bir…
Nilüfersoruyu cahilliğime ver ben geldiğimde de dönüyor muydu dünyasoruyu dalgınlığıma var yağıyor muydu içimi ıslatan bu yağmur dasoruyu şaşkınlığıma ver dünya…
İzmir’e gittiniz mi hiç Turgutlu’dan geçerken Çiçekler yolunuzu kesti mi Göz göze geldiniz mi doğayla Başınızda kavak yelleri esti mi Saç…
Büyük gönül serüvenlerinizin ardından gelen bu yıkımlar için size yardım koşturduk.İlk iş, geçmişin kırık camlı sabahlarını unutunartık düşlerinizde kalmış evlere yine…
Koskocaman bir balya, hiç kimsenin görmediği gümrüğün sansüründen gizlice kaçırılmış bin tonluk acı~yükü sırtımda götürdüğüm; belki ben daha doğmadan bin yıl…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Kadın kendini gösterdi usulcana Çekingenlikle koşulu beyaz usulcana Gittiler gözleri aşkı yaşamaya yangın Gidip gelenler…
Ölüm daha kolaydır sevmekten, der ya Aragon Anla ki ölüme benzer sevmek. Sözcükler ki alevdir…
Küçüktüm, küçücüktüm, Oltayı attım denize; Bir üşüşüverdi balıklar, Denizi gördüm.Bir uçurtma yaptım, telli duvaklı; Kuyruğu…
ey esmer hüznü hicrandan besleyen sevgili kendını bana beni yollara sürgün etmeden bilki mavi düşlerine…
Kırmızı bir kuştur soluğum Kumral gözlerinde saçlarının Seni kucağ………………..
Ölürken çocuklarımı unuttum Küçük deniz kirpikleriyle sabah Denedim bütün sabahları.Sana sürgünümün şarabını bıraktım al Mumlarını…