Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
İnci idi Uçurtmanın adı İpi kopmuş Bir Uçurtma gibi Bir çocuğu NoktaBenim Uçurtmam Bir gün Unuttu ipini Kopardı gitti Bilmediğim bir…
Kim o, deme boşuna… Benim, ben. Öyle bir ben ki gelen kapına; Başdan başa sen.
Sen bezmimize geldiğin akşam Neler neler olmaz ki bize, bir güzel haller olur Hallolur eşek davası dahil, bütün davalar Düşer İsfahan,…
kardeşiysem beyhude bulduğunuz her şeyin her çocuğun uykusuna yetecek bir masal içindi şimdi burda faldaki sıkıntı gibi kalmışsam kalmamış rüyaya elçi…
Nerden geldik, nerdeyiz biliyor musun Yüzyılar öncesi mi seviştik seninle İlk tanıştıgımızdan bu yana çaglar mi geçti Nasıl şimdi bir yerlere…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
1.Fakir kuş hiç unutmaz, kitapların yakıldığı yıldıKırk kapıdan birden devletle girdiğini gördük Başsız bir at…
Akşamüstüne doğru, kış vakti; Bir hasta odasının penceresinde; Yalnız bende değil yalnızlık hali; Deniz de…
Denizden yeni mi çikmisti neydi; Saçlari, dudaklari Deniz koktu sabaha kadar; Yükselip alçalan gögsü deniz…
Sen gecenin gündüzün dışında Sen kalbin atışında kanın akışında Sen Şehrazat bir lamba bir hükümdar…
Sıcak yaz göklerinde Önde uzanan ovada Birden bir ışık sağdan Bir ışık soldan çıkar Ve…
İçkiye benzer bir şey var bu havalarda Kötü ediyor insanı, kötü Hele birde hasretlik oldu…