Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Şu günler bir tuhafım: düş kurmak bana yasak Cehennem “ben”im yoksa “başkası” mı cehennem? Ağzım pas tutmuş kilit dilim körelmiş bıçak…
Uyumayan bir yatak… İçine uyuyanlardan önce Tut ki uyandı bulut… Ve sonra koynunda uyuyanlar Çifşeşmeye başlayınca, Havalarda oluşan bebek Düşün artık…
Eşkiyaya yakışan evliyaya yakışmaz Kuyunun durgunluğu akan çaya yakışmaz Adalet nimetlerin en başta gelenidir Ehli şova yakışan etibba’ya yakışmaz.
Güz yoğuruyor teknesinde ölü yapraklarını hüznün; —duaları yarıda kalan ağaçlar— yapraklar kopuk eller gibi yerde savruluyor başdöndüren bir hızla anaforuna yokluğun;…
kabul günlerinde balkon arayan çocuklardım büyüdüm, dalgalı denizler koştum, büyük konuştumay, omuzlarımı parlatarak doğardı saçlarımın arasından göllere tuttukça durmadan genişleyen bir…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Gemiler geçer rüyalarımda, Allı pullu gemiler, damların üzerinden; Ben zavallı, Ben yıllardır denize hasret, Bakar…
Öyle güzel ki ölürüm artık Beyaz uykusuz uzakta Kars çocukların da Kars’ı Ölüleri yağan karda…
siz taşınıp gittikten sonra tadı tuzu kalmadı buraların dımdızlak yalıdaki o kahve sipsivri ortada o…
. Adaçaylarımızı söylemiş miydik? Üç kişi bir köşede oturmuş ağ yamıyordu. Kimimiz aznif oynuyor, cıgara…
Akşamüstüne doğru, kış vakti; Bir hasta odasının penceresinde; Yalnız bende değil yalnızlık hali; Deniz de…
40. Konuşacak Mehdi Geldi derleniş günü Derleniş toparlanış vakti Artık her gün her gece Bir…