Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Hayat bir tesadüf sevmek de öyle Bir yaz tatilinde tanıştık böyle Kumsallar boyunca gezdik elele Mutluluk ne demek öğrettin banaSahilde ışıklar…
Sevdiğimin kulaklarımda sesi Bembeyaz bir gül demeti Kim bilir kaç yüzyılın gülşenindenDuvar gibi kalınlaşırken bekleyişler Birden bütün katılığın dağılması Ve sesini…
Yağmurlar yağdı ve hiç dinmedi Her biri saydam çiçeklenen saçında Yağmurlar daha çok pencereler içindi Öksüzdüm, gözyaşıydım dudağında Bir sancıydım boğuk…
Deli kuş bilir misin nedir türküler kadar sevdalanmak duyabilmek yüreğinde bir depremin uğultusunu Suya düşen bir karanfilse yüreğin bırak kendini ırmağın…
Ölüm ve Oğlum Ne yaman çiğköfteymiş ki bu ölüm Şalgam suları iniyor şakaklarımdan ben hala susuyorum Gözlerimle taşlarcasına bir kör kuyuyu……
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Karanlık bastı mı gelirsin Pencerem dibinde durursun Oyuncaklar kabartma harfler gibi Elle tutulur garipliğinElişi kağıtlardan…
Dün fena sıkıldım akşama kadar İki paket cigara bana mısın demedi Yazı yazacak oldum, sarmadı…
Şanssız mıydık? haksızlık olur şimdi Düşünsene nasıl geçmiştik hızla Birleşen iki güvercinin arasından Hiç dokunmaksızın…
itip beni balıma dadanan bu çağı sevmedim………………..
1Bir öpüş su içiyor maşrapasından gecenin, her dudak yalnızlığımızın peşinde, batık gemileri dirilen güneşleriyle göksel…
Hayat kısa, Kuşlar uçuyor.(Yeni Yaprak, Sayı: 2, Ocak 1989)………………..