Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Diyelim yağmura tutuldun bir gün Bardaktan boşanırcasına yağıyor mübarek Öbür yanda güneş kendi keyfinde Ne de olsa yaz yağmuru Pırıl pırıl…
Deniz nerede pırıl pırıl, Nerede yolculuklar, yollar.. Orada adımlarım var.Trenler midir gelen, insanlarıyla.. Gemiler midir giden, dumanlarıyla, Orada gözlerim var.Sayısız yeşil…
Önce, büyük büyük düşündüm. Sonra, büyük büyük yaşadım. Ne varsa, onlar aldı. Şimdi, bana-küçük/bir ölüm kaldı.
O seni düşünmek yok mu Geceler dolusu seni düşünmek Sarılmak karanlıklara sen diye Sen diye kucaklamak yorganı okşamak, öpmekO seni beklemek…
Korkuyorum şiirin göğüslerini emerken.Mavisi silindi gökyüzünün ırmağın ötesinde hızlı adımlarla el sallayamadım dudaklarına seni bıraktığım kente kızıyorum şimdi ay ışığında yürüyemediğimiz…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
tut ki sen bir şiiri çok iyi yazsan ya da çok iyi bir şiir yazsan…
İşte suyumuzu kestiler ama masamda yine bir çiçek bir çiçeğin akşamı elbet bir çiçeğe benzeyeceknasıl…
Zavallı Etem Çok çekti geçen kış Bütün kışı parklarda geçirdi Şimdi durumu iyi Sanatoryumda Verem.
Susup bekleyerek yaşlanıyordu şeylerin uğultusu arasında içi ağırlaştıkça rüzgara çıkıyor siliyordu kendini durmaağrıya ağrıya………………..
Silmeye çalışma yavrum lekeni gözyaşlarınla, çünkü bitektir leke taşır görkemli düşlere mahvolmaz renklerini dehşetin karanlık…
Bıktım usandım sürüklemekten onu, Senelerdir, ayaklarımın ucunda; Bu dünyada biraz da yaşayalım, O tek başına,…