Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Yaşamak ne güç şeymiş Kadınlar öğrettiler bana Başta anam Hamamda kaynar sular dökerek başımdan… Onlar uyandırdılar beni çocukluktan Erkek olup …………
Diyecekler ki arkamdan Ben öldükten sonra O, yalnız şiir yazardı Ve yağmurlu gecelerde Elleri cebinde gezerdi Yazık diyecek Hatıra defterimi okuyan…
Sen hayatımın en vazgeçilmez aşkı Sen uğrunda en çıldırdığım esmer Sen yolunda savaşlar verdiğim sevdam Sen uğrunda ölümlere gidip geldiğim Sen…
harpût kulaklarını sarkıt eski korkutlar çıkıyor karanlıklardan bacadan düşen harpûtgörmek istemiyorum gözümden ye beni duymak istemiyorum kulağımdan ye beni düşünmek istemiyorum…
DENİZİN BALLADIGözlerin en bakışında Bir en deniz, Ve denizin en gözünde Bir bakış, o sensin deniz..O bakışa ben baktım.. Deniz bakışındaydı,…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Karanlık bastı mı gelirsin Pencerem dibinde durursun Oyuncaklar kabartma harfler gibi Elle tutulur garipliğinElişi kağıtlardan…
-Ne yapıyorsun? Yeryüzünün yaşına çalışıyorum…………………
Uzanıp yatıvermiş, sere serpe; Entarisi sıyrılmış hafiften; Kolunu kaldırmış, koltuğu görünüyor; Bir eliyle de göğsünü…
Önceden bilen oluş şartlarını çocuklarının Elleriyle değen koklayan hazırlayan adeta Sebebine ermeden erişmeden Korkan ilerdeki…
Polonyanın kanı beyazdı İsyan bir bayraktı süt içinde Porselenlerden yapılmış Polonya Kırılan heykel ve heykel…
Sen kış güneşi misin Yakarsın ısıtmazsınBir ırmağın ortası yoksa Seni mi hatırlayacağımBu dünyada olup bitenlerin…