Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Bırak dini-dindarı, sen ki dini bilmezsin Uzaklara bakma hiç, sen kendini bilmezsin Emirle dolaşırsın karanlık girdaplarda Mazbut insan olmanın mihengini bilmezsin..6…
Geçti yaz günlerinin güzelliği Açık pencereler, damlar, bahçeler. Her şey ne sıcaktı, her şey ne iyi Hatta o karanlık, aysız geceler.Hani…
Ne kadar geçti aradan? Bilemiyorum. Özlemin çığ gibi büyüyor Dayanma gücünü bulamıyorum. Yalnızca avunuyorum. Ellerini tutamasam da Bakışların hep gözlerimde duruyor…
Bir ışık vardı/ Ben ona bakıyordum. O ışık sallanıyor sanıyordum. Oysa hemen anladım, Ki ben kımıldanıyordum.
bir omzum yoktu seni görmüyordu gözlerim akıyordu su bazen rakıya abdest gibi şehri yakacak kadar tövbe biriktirmiştim sonra içecek kadar çay…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Yunus ki sütdişleriyle Türkçenin Ne güzel biçmişti gök ekinini, Düşman müşman girmeden araya Dolanıp bütün…
Dostlarımız geldi hafif danslar geldi Şeker verdik aslan yeleleri aldık kırk kapı açtık Kırk kapı…
Neden liman deyince Hatırıma direkler gelir Ve acık deniz deyince yelken? Mart deyince kedi, Hak…
siz taşınıp gittikten sonra tadı tuzu kalmadı buraların dımdızlak yalıdaki o kahve sipsivri ortada o…
1914’de doğdum, 15’de konuştum; Hala konuşuyorum. Lakırdılarım ne oldu? Gökyüzüne mi gitti? Belki de hepsi…
Yaşadım, Tanrım, Yarım ve uluorta, Bir dahaki hayatta, Varsa öyle………………..