Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
İlk kundağın Ben oldum, yavrum; İlk oyuncağın Ben oldum.Acı nedir Tatlı nedir… bilmezdin Dilin damağın Ben oldum. Elinin ermediği Dilinin dönmediği…
Çok zaman geçmiş aradan, Nasıl kaçırmışız güzel yazları, Bazı akşamlar hiç olmamış, Nereye gidiyoruz demeden, Yokuş aşağı salmışız atları.Öylesine akıp gitmiş…
BAĞLAÇDünyanın en büyük ordusu iki kişidir, En kalabalık kenti de bir kişi.. Başladığından beri onların bitmez savaşı Evden-eve taşınır-durur o bir…
yaramaz kız bahçeye gelecek benimle oynayacakşamandıra babacığım ona bütün oyuncaklarımı versem ve bütün nedirciklerimikertenkeleler kaçacak ve biz güneşten saklanacağız çok yaprakların…
Ey benim doğmayan sabah yıldızım Geceler mi uzak sen mi uzaksın? Ne zaman bitecek bu yalnızlığım Umutlar mı uzak sen mi…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Beş dil biliyormuş ünlü kişi Ünlü ve saygıdeğer Bir de Türkçe öğrense Altı eder………………..
-I-Art çocuk, Muhyiddin Çelebi, Molla Fenari’nin kısık fitili; Okuduğu her beyitten sonra Gülsuyuyla yıkardı ağzını;…
Ben ki her akşam yatağımda Onu düşünüyorum. Onu sevdiğim müddetçe Yatağımı da seveceğim…
konuş sesin durmasın gün doğdu ve battı kuşluğu atladık uzun kuşluğumuzu, sen gelmeden önce ceylan…
sen kader ağacı değilsin – nedeni bu tutkularına bırak kendini bir soluk va………………..
Sabahları gün doğmadan uyanır Dilini yutacak olur içi kanlanır Gün boyu çalışır aydınlanır Kederini anlarsanız…