Gidersen yıkılır bu kent, kuşlar da gider Bir nehir gibi susarım yüzünün deltasında Yanlış adresteydik, kimsesizdik belki Sarışın bir şaşkınlık olurdu…

Geçmiyordu bir kartal gölgesi bile kızgın kayalardan Yerinde kalsın istiyordum yüze vuruyordu Paslı demirler o, o ezik saçlar Batık gemilerin deniz…

Ayışığı unuttu karları Nerdeyse tipi çıkarYaralı bir keklik Uçtu önümden Bende kaldı kanadı

KONUMUZ DÜŞÜNMEK-ETİKA-113Açlık yok olmaz. Krallıklar buna karşı “Evet efendim, siz doğru söyleyorsunuz, haklısınız! ” dediler. Yeni rejimler “azaltılabilir” dediler. Bugün açlık…

Üstümde biçilmiş ekinlerin kokusu beni mahsul sanıyor üstümde uçan kuşlar. Oysa “yaz bitmiş yazıt bırakmaksızın,” düşmüş kantarların dili oturmuş güzü ayıklıyor…