Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Altıok’un simgesi oldu artık faşo/fiş Anladım bir çukurda son bulacak bu gidiş Takiye çarşaf çarşaf filizlendi Deniz’de “Tombala vekil”dedir kavgalaşmak dişe…
Benim bin canla sevip bin özlemle andığım Bari gölgeni bırak bana Su çiçeklerinin en güzel yanı budur Giderken gölgelerini verirler suya…
Taaddüd-i safahatı zuhur-ı eşyanın, Teceddüd-i derecâtı sıfat u esmanın, Tagayyür-i harekâtı şu pest ü balanın, Tebeddül-i kelimâtı cihan-ı mananın, Bu, hep…
Şaron neyin olurdu, Olmert neyindir senin? Golde Meir ninen mi, dayın mı Netanyahu? Akan çocuk kanları belki suyundur senin Elini göğsüne…
Duygumuzu mile gömdü ayılar Günden güne kokmaktadır Hasan’ım. Dünkü çalım satan kabadayılar Gölgesinden korkmaktadır Hasan’ım.Fiil şöyle dursun suç oldu niyet Kelleyi…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Handan,hamamdan geçtik Gün ışığındaki hissemize razıydık Saadetinden geçtik Ümidine razıydık Hiçbirini bulamadık Kendimize hüzünler icadettik…
Sofalar seninle serin Odalar seninle ferah Günüm neş’eyle uzun Y………………..
Butun mimarlar yuksek,muhendisler de Bir sen kaldin alcak mimar ey Sinan Usta!………………..
Özgürlüğün geldiği gün; O gün ölmek yasak…………………..
Siz hürsünüz; siz şartsız ve kayıtsızsınız Bir balığın, bir siyah, bir kara balığın İncecik kılçığı…
Ne atom bombası, Ne Londra Konferansı; Bir elinde cımbız, Bir Elinde Ayna; Umurunda mı dünya!