Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
yürek yorgun düşerse söyle gün neye döner gündüzlerle tükenir / elbet geceye dönerbir bellek olur ışır çorum’dan alaybey’e narkoz esrarı sürer…
Sılada sılasız kaldım; Suyum garip, aşım garip. Ben kendime gurbet oldum; İçim garip, dışım garip. Bayram diye insem düze, Düşman olur…
Küçük çocuklar yapıp geceleri kendimden, Seni öpsünler diye gönderiyorum sana. Bana, kucaklarında seni getiriyorlar; Ben de sonra o seni getiriyorum sana.
Seninle her günüm ömre bedeldi Gönül petegimde balimdin benim Unutmak mümkünmü liselim seni Hayatim varligim canimdin benimSeninle bir Kalem bir kagit…
1 unuturum akıp gittiğin yüzünü unuturumgeceye yaslanırım yaslanırım ince uzak bir sese senin sesin o alır beni bilirimher şiirle birlikte senin…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Zaman mı? değil zaman.Akan zaman değil mesafelerdir.Güneşin çekici yukarda Suyun bıçağı aşağıda Krom alçakgönüllü, bakır…
Peki nasıl oldu da hatırladı denizde boğulduğunu nasıl oldu da peki anlatamıyorum biliyorsun………………..
Oydu bir bakışta tanıdım onu Kuşlar bakımından uçarı Çocuk tutumuyla beklenmedik Uzatmış ay aydınlık karanlığıma…
ey esmer hüznü hicrandan besleyen sevgili kendını bana beni yollara sürgün etmeden bilki mavi düşlerine…
Mamahatun Türbesi iki katlı Alt katta yılan parlarBir at kişner sümbüli Kamyonları ala boyarRüzgar A………………..
Dayanıksız şeyler durgun alışlarda Ezilir ipek, küflenir tevrat, çalınır inci Doğu çarşısının yoksul yahudisi Bir…