Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Artık biz bir yabancıyız Ne aşık ne sevdalıyız İkimiz de yalancıyız Elveda – elvedaSende kalsın umutlarım Sende kalsın yarınlarım Seni bulur…
Her yoksul biraz parasız yatılılık taşır içinde küçük şeylerdir mutlulukları korkarlar büyük denizlerdenHer yoksulda biraz dinbazlık vardır bu yüzünden korkunç bencildirler…
Aşk denilen bilmeceyi Kim çözmüş ki sen çözesin Tek başına kaderini Kim çizmiş ki sen çizesinBin dert dolu aşk yolunda Teselliler…
Orda bir köy var, uzakta O köy bizim köyümüzdür. Gezmesek de, tozmasak da O köy bizim köyümüzdür.Orda bir ev var, uzakta…
Takvimler ve saatler durmuş; işittiniz mi? Ve kuşlar avcıları vurmuş; işittiniz mi? Yürümüş dağ, tepe, orman, ova, yani herkes Sadece ırmaklar…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Ada vapuru yandan çarklı Bayraklar donanmış cafcaflı Simitçi kahveci gazozcu Şinanay da şinanayMüslümanı yahudisi urumu…
Beni dünyadan ötelere götürdün Kollarımı bağladın dur dedin Tuz kokan geceler dur dedi Durdum bekliyorum,…
Dağıtır saçlarını ve yalvarıp uzaktan Mavi bir iklim gibi çağırır beni sesin, Tertemiz göklerinde dal…
Göz seni görmeli, ağız seni söylemeli Hafıza seni anmak ödevinde mi Bütün deniz kıyılarında seni…
Mektup alır, efkarlanırım; Rakı içer, efkarlanırım; Yola çıkar, efkarlanırım. Ne olacak bunun sonu, bilmem. ‘Kazımın’…
Gel benim canimin içi, gel yanima; Ipek çoraplar alayim sana; Taksilere bindireyim, Çalgilara götüreyim seni.…