Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Sedef, safir ve kör uyku, dünden Kalan bir aynaya vuruyor düş gibi Ve kâhinin her remil atışında ölüm Kara değil, karada…
Yaşamak değil, Beni bu telâş öldürecek.
Ben bir korsan gemisinde doğup büyüyen Denizciye benzerim, Kalbim kavgalara ve fırtınalara alışık; Tayfalar gibi canım sıkılır karada Bir hasta gibi…
Yürüdüm usuldan bir sonbahar hüznüyle Çocukların her akşamüstü ayrıldığı yere Sararan yaprakların savrulduğu yere Bir türlü buluşamadığımız o lacivert yereŞuramda bir…
Karlı dağı tarttım ve söğütlerin gölgelediği dereyi. Eşittiler yeşim taşının oluştuğu ve bebeğin memeden kesildiği vakitlerde. Göreli nicelikler ama kim emin…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Duydugum yoktu ne vakittir Güvercin sesi, kumru sesi, pencerede; İçime gene Yolculuk mu duştu, nedir?…
Kapışıyorlardı yaz gök güneş ne varsa, içimize sıcakla gireni durgun………………..
ISeyahat edildiği zamanlarda Yıldızlar konuşur Söyledikleri şeyler Ekseriya hüzünlüdür. IISarhoş olunduğu akşamlar Islıkla çalınan şarkı…
IŞelaleye Düşmüştür zeytinin dalı; Celaliyim Celalisin Celali.IIÜç anayasa ortasında büyüdün; Biri akasya Biri gül Biri…
Bulutu kestiler bulut üç parça Kanım yere aktı bulut üç parça İki gemiciyken Van Gogh’dan…
1. Biz tüzüklerle çarpışarak büyüdük kardeşim Emrazı Zühreviye Hastanesi’ne kapatıldı anamız Adıyla çalışan ermiş Sirkeci…