Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Herkes bir şey söylüyor Kimi aşk diyor kimi ilkyaz Böyle yapar insanı, Ama hiçbiri bilmiyor birazDön kendi kendine Dön kendi kendine,…
Doldurulmaz yerin senin Dostlar seni unutur mu? Hiç sönmezdi nurun senin Dostlar seni unutur mu?Tertemiz bir özün vardı Apaydınlık yüzün vardı…
Toplarız yansılarımızı sulardan Akşamlar kilitlerken suları karanlığaAkşamlar karanlığa kilitleyince suları Susup kaldıysak bile inanmadık yalnızlığaUmutsuzluk bile iyidir Ardından sen gelirsin, umut…
Yazdı gözlerimi yumduğumda, öğle sonrası; dayımdı dutu silkeleyen, çarşafın dört ucunda………………..
(Öner’ in anası için)Kayıp duruyor bakışları duvardaki resme ve kapıya oğul mu beklediği, sevgili miBelli ki yaşıyorlar hala uzun uzun yaşıyorlar…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
…………………………. Beyaz iplik sert iplik ve tak tak Yuvarlak top küçük top ve tak tak…
1Bir öpüş su içiyor maşrapasından gecenin, her dudak yalnızlığımızın peşinde, batık gemileri dirilen güneşleriyle göksel…
Uzak bir göğün altındaydı deniz, Suskunluğun adak testisi, Kocaman deniz suların altında. Dipte maviliklerin oynaştığı,…
Ağudan halk’olmuş bunların hepsi Alınlarında yatay üç çift elif Dudakları kanadını koyvermiş kırlangıç gibi Hangi…
Kargalar, sakın anneme söylemeyin! Bugün toplar atılırken evden kaçıp Harbiye Nezareti’ne gideceğim. Söylemezseniz size macun…
Ekmek dizimde Yıldızlar uzakta, ta uzakta…………………