Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Hem yoktu hem vardı Büyük bir kentin Gecekondu semtinde Küçük bir kız vardı Adı AyşeceNar tanesi kar tanesi Anasının bir tanesi…
Karşı masadan çağırdılar, ‘buyrun’ dediler ‘Keyfim yok’ dedim bağışlayın, ‘başımı dinleyeceğim biraz’ Sen misin diyen, bir curcunadır koptu Ne kalabalık, ne…
Yalnızım. Gündüzler, geceler boyu yalnız, Ne elimden tutan dost, ne yüzüme gülen kız Dolaşıp durduğum sokaklar ıssız.Sokaklar unutturmaz yalnızlığımı, Bekarım. Beklemez…
Bir zamanlar sen vardın ya ben böyle yok degildim Düşünürdüm neyi mi? Hep seni odalarda Kimdi bana benziyen baktıgım aynalarda Senden…
artık hiçbir şeye karşı değilmiş gibi kayıtsızım yolculuğun sonunda ormanda duyduğum sesi öldürdüm amacım yoktu sesi öldürürken, ses öldüğü için de…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Sevdiğin kentlerin selamı sanki Sülüs kamyon şoförleri Kufi hamallar Anılar hep sonbaharda gibidir astrakan gecede…
Bir sargın umut yakaladım onu kuşandım Serin mavi bir gökyüzü buldum onu kuşandım Denizde doğru…
“Bunlar güvercin” dedim, “gövdesinin inceliğ………………..
1. Kara gemi Okeanos ırmağının Akıntısından kurtulup tanrısal Denizde Ayaye adasına varınca Onu kumsala çektik…
10.10.1948 Neyse… Şiirlerimi soruyorsun. Henüz bir şey yok. Ama yakında olacağını sanıyorum. Yazdığım zaman önce…
Henüz başlamamıştık Bitirmişler*Sorularınızdan anladım Eksiklerdi engellerim*Söz kolay Şakımışım kuş gibi*Altı yıl köpeğinim dedindi düzyollarda Altmış…