Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Artık gidebilirsin gideceğin yere Sana kal diyemem son ümit senden olsun Senden olsun son pişmanlık Hayır diyemem Bil ki Seni artık…
18.45 En geç yediye çeyrek kala evdeyim Ben gelene kadar bütün üzüntülerinden kurtulmalısın Borcumuz varmış, derdimiz varmış düşünme Ümitsizlik fakirlerin harcı…
Hayatım, bir güle bakıştaki sırsın sen Kim ikrar eder gözbebeğindeki foyayı Kaç vartadan geçtin, bu kaçıncı badiren Hiç biri hatırlamak istemiyor…
Bir eski zaman söylencesi o, zamansız ve çağdaş yani; Bir ırmak da öyle. Bilmez saatin akışını, bir çocuğun soluğu, bir kuşun…
Deseler ki: “İslâm’ın pınarından içmek suç” O suçu kabullenir, içerim avuç avuç.Gökçekimi(sh.1)
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Bir sen yürürsün sokakta, yürürken; Oturursun koltuğa, oturunca. Su, bir senin ba………………..
Bahar mezarına gömsünler sizi Yapraklar gibi buluştunuzdu Kokular gibi seviştinizdi Bahar mezarına gömsünler siziYaz mezarına…
Neden liman deyince Hatırıma direkler gelir Ve acık deniz deyince yelken? Mart deyince kedi, Hak…
sen kader ağacı değilsin – nedeni bu tutkularına bırak kendini bir soluk va………………..
Gece bitkilerinden korkuyorum, Hayır, geceleri bitkilerden! Gizlenirken vurulmuş ulaklara ağ………………..
Kimimiz Ahmet Bey, Kimimiz Ahmet Efendi; Ya Ahmet Ağayla Ahmet Beyfendi?