Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Ben ateşlere türkü dökerim Yürek yangınlarına şiir Kim bilir yalnızların acısını Benim kadar kim bilirBir ırmak nasıl ağlar Bir güneş ne…
Ne çok iz bedenimde senden: İki siyah haşhaş açtı düşlerinle ısırdığın omuzlarımda; göğsümdeki bu onmayan yara gözyaşının damladı………………..
Nesine bahar nesine bahçe Ötmesiz bir kuşun Neylesin al yanak Gamze ne yapsın Gülmesiz bir kıza Değil mi KaracaoğlanKullana kullana Kirlettik…
İçme, ilk yudumda zehirler seni Bahtın kadehime döktüğü şarap. Her akşam koynunda uyutur beni, Her sabah alnımdan öper………………..
Bir yolculuktu bu ve yolun sonunda Ulaşmak istediğinı kendimdi Yalnızlığımın parmak izlerini Bırakarak geçtiğim yollara İçi………………..
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Eski bir aynada çoğalıyordum. Birden On, onken yirmi; büyüyor kalabalığım. Fırıncı, demirci, sabuncu, meyhaneci; D………………..
Şanssız mıydık? haksızlık olur şimdi Düşünsene nasıl geçmiştik hızla Birleşen iki güvercinin arasından Hiç dokunmaksızın…
Nilgün ölmüş. Beşinci kattaki evinin penceresinden kendini aşağı atarak canına kıymış. Ece Ayhan söyledi. Çok…
Ben ki her akşam yatağımda Onu düşünüyorum. Onu sevdiğim müddetçe Yatağımı da seveceğim…
Mektup alır, efkarlanırım; Rakı içer, efkarlanırım; Yola çıkar, efkarlanırım. Ne olacak bunun sonu, bilmem. ‘Kazımın’…
Şu şairler sevgililerden beter; Nedir bu adamlardan çektiğim? Olur mu böyle, bütün bir geceyi Bir…