Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
yaşamak bir an içindeşair oldum baktım her şey yazılmış ressam oldum gördüm her yer çizilmiş seyyah oldum sordum dünya gezilmiş hiçbir…
Herşey yerli yerindeydi, masalar, sandalyeler tabldot tepsileri, tabaklarda yemekler Tütüyordu hâlâ. Kabukları soyulmuş bir portakal Duruyordu orda, üstünde bir kızın parmakl………………..
Gece sesizce basliyor ve irmagin- Ote yakasina geciyor atlilar. Bir papatyanin acisini dinliyorum. Gokyuzu gitgide genisliyor. Islak yapraklarin derin yesilligi Islak…
Hicran destanını kendinden oku, Mecnun’dan duyup da rivayet etme. Aşkın Leyla’sını gördünse söyle. Söz temsili bulup hikayet etme.Yüz bin Leyla doğar…
Bir sabah evden çıktım Sokaklar ışıl ışıldı. Dört yanım günlük güneşlik Tertemiz bir hava ciğerlerimde Nereye baksam mutluluk, umut, sevgi Nereye…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Attım. Boyalar ne işe yarayabilir Yalnızlık için karadan başka Hangi rengi kullanabilirim Kuru masa, donuk…
Sevgilim ben şimdi büyük bir kentte seni düşünmekteyim Elimde uçuk mavi bir kalem cebimde iki…
Mehmet Hazineler içindesin Bu toprağın altında ne var ne yok Kömür bakır altın demir Hepsi…
Akşamla bak yine gül rengi buhurdan Bin bir hülyaya acık penceremin camında. Sukut örüp bu…
Gözleri çukurda uzun yüzlü iki adam yan dönmüş denize geçmişi konuşuyorlar. bir kursun donukluğu havada…
Çünkü kapıları Götürüyorlar (öyle yanlış ki) Cam kırıkları üzerinde Üzerinde mi üzerinde üzerinde Gülüyor ve…