Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Dün sabaha karsı kendimle konuştum Ben hep kendime çıkan bir yokuştum Yokusun basında bir düşman vardı Onu vurmaya gittim kendimle vuruştum
Farzet hiç ayrılmadık Gözümde tütüyor Gözümü tütsülüyorsun hala Hep birlikteyiz sanki Seninle ben ve DÜNYA
SEVGİ İLE SEVGİYE KARŞI-ETİKA-134İnsanlar, gelmeleriyle yalnızlıklarını dağıtanları severler. Gitmeleriyle kendilerini yalnız bırakanlara âşık olurlar.
18.45 En geç yediye çeyrek kala evdeyim Ben gelene kadar bütün üzüntülerinden kurtulmalısın Borcumuz varmış, derdimiz varmış düşünme Ümitsizlik fakirlerin harcı…
Bizi kandıran o şarkılar, o mavi gece O sıcaklığı beyaz ellerin, o ilk bakış Sebepsizliğin sebep olduğu şafak vakti O çok…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
“Babamı gördüm düşümde,” diye anlattı, “Öylesine ağladım, yalvardım da, Anlamadı, belki de hiç tanımadı.” “Elbet…
Küçük küçücük bir kızken Unutacak mısın yüreğim? Bir kurdele bir pabuç yüzünden Unutacak mısın yüreğim?…
Bu hükümet Pir Sultan’a pasaport vermiyor, Onu anladık. Yunus Emre’ye de Bası kartı vermiyor, Onu…
Her şey bir gece içinde oldu Sabahleyin her şey tamamdı.Bu gördüğünüz gökyüzü İlk defa gelip…
Terziler geldiler. Kırılmış büyük şeylere benzeyen şeylerle daha çok koyu renklere ve daha çok ilişkilere…
Bomboş oturdum rüzgarı dinledim (yay burcundan dönen) . Irmağın dediklerine geçtim sonra. Geçip gidiyordum beni…