Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Aldanacaksan sevgilerinde, sâf sevgilerinde İnsanların yalancı gurularına.. Kalacaksan parlak sözlerin etkisinde, Kelimelerinle onlara kapılacaksan, Yaşama! Oyun yapıp oynarlar seni Geceleri aralarında.…
Geçiyor Balkan günlerim bir elmanın nazik soyuluşunda. Kalp de yaradır, diyor ayazda türküm, kanıyor her yola koyuluşumda. Ölümün dişlediği bir meyveymiş…
gözlerinin karşılaşmadığı bir duvar bulursam göçmen bir kuş posteri asarım, bulamazsam atlarım özenle hazırladığım uçurumdanuçurumda çiçek açmaz, bunu kutsal metinlerde peter…
Yollara düşen kar erir Saçlara düşen kalır Aşk yakar yakar küllenir de Yıllar yılı rüzgâra savrulmak kalırÂh’lar berhava vâh’a döndü………………..
Bu kadar uzak mıydı git git bitmiyor yol görünmüyor dağın ardıOysa bilmem kaç yıl bu yollardan yürünmüş Şimdi sanki bir masalBu…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
İstanbul’un üstüne güneş doğdu, Çıktı silkinerek gecenin içinden, Kız gibi minareleriyle Süleymaniye, Sultanahmet, Sultan selim,…
Butun mimarlar yuksek,muhendisler de Bir sen kaldin alcak mimar ey Sinan Usta!………………..
Halbuki korkulacak hiçbir şey yoktu ortalıkta Herşey naylondandı o kadar Ve ölünce beş on bin…
Oyle sevdim ki seni Oylesine sensin ki! Kuslar gibi civildar Tattirdigin acilar………………..
Çocuklar uyanır geceleyin Bir şey ararlar karanlıktaUyanır kadınlar geceleyin Yüzük takarlar karanlıktaGeceleyin kediler uyanır Bize…
Size baktım. Sesin eski ve yalnız Sizi soyuyorum. Büyük ağzınız.Gözlerinizi alıyorum. Gözle- riniz Ortaçağ. Kocaman…