Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Öyle parçalandım ki ömrümde Sevgiyle öfke arasında, Sevgimi öfke vurdu Öfkemi sevgi kaçırdı İçim parçalandı aradaBi de bi gün baktım gökyüzüne…
Nerde tasa duymadan yaşadığım o günler Bereketin nerde Rabbim, rahmetin nerde Çavdar ekmeği yenen kerpiç evlerde Sorulan ben olurum. Kimse duymaz…
DENİZİN BALLADIGözlerin en bakışında Bir en deniz, Ve denizin en gözünde Bir bakış, o sensin deniz..O bakışa ben baktım.. Deniz bakışındaydı,…
Şimdi geldin az buçuk aslındaki imana Türk, Çekmek isterdim seni çoktan beri divana Türk. Sinede mihrab-ı beytullahı bul, virane Türk. Bî-tekellüf…
Bilir misin hancı, bugüne kadar Hanından kaç yolcu çıktı bu yola? Sıladan gurbete giden yolcular Kaç damla gözyaşı döktü bu yola?…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Bak bunlar ellerin senin bunlar ayakların Bunlar o kadar güzel ki artık o kadar olur…
Kalender’den sandala bindi Beyaz maşlahlı hanım Bir elinde şemsiye Bir eliyle açtı yelpazesini Cuma günü…
Bu gökyüzü Her gün böyle değildir Saint-Antoine’nın üstünde Belli sevişme vakti İşte pencereler ilk kollarını…
Bir gece Mecnun’un yaktığı Bir mumun etrafında Dönüyordu Zavallı incecik bir pervane Mumsa devrilmek istiyordu…
Pencere, en iyisi pencere; Gecen kuşları görürsün hiç olmazsa; Dört duvarı göreceğine.
Unutmaya başladım oralarını denize inen yol siliniyor yokuşun başındaki ev yoğurtçunun üstündeki top ağaç b………………..