Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Gidersen yıkılır bu kent, kuşlar da gider Bir nehir gibi susarım yüzünün deltasında Yanlış adresteydik, kimsesizdik belki Sarışın bir şaşkınlık olurdu…
damarları bağlanan bir yürek kadar yalnız çalkalanıp duruyorum kanla kendi kendime yaşıyorum der isem çıkmaz bana inanan ölmeyi arzu etsem ayıp…
Taaddüd-i safahatı zuhur-ı eşyanın, Teceddüd-i derecâtı sıfat u esmanın, Tagayyür-i harekâtı şu pest ü balanın, Tebeddül-i kelimâtı cihan-ı mananın, Bu, hep…
duman çöküyor gözlerinin önüne anılar sisli, dünya küçük balkona sığmıyor yaşanmış olan, denizden uzakta ağaçlar, çakıl taşları, evlerinin uzantısı kırmızı testiler…
Yokluğun her dakika ölüm demek gitme kal Hasretim ………………..
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
söyle ben saçlarımı kestirirsem ne olur bir başkaldırma ancak saçlarından tutulurherkes annesi sanır bir kısır…
Akşamla bak yine gül rengi buhurdan Bin bir hülyaya acık penceremin camında. Sukut örüp bu…
Sivil ölümden konuşuyoruz dağılan neftilikler arkadaşlar Makedonyalı kalın usta marangozlar. Kapaklanır bir adam daha kaçıncı,…
Güvercin Pencerede kopan alkış
Dün hayatıma bir köpek girdi Köpek, basbayağı köpek, sokak köpeği Dün girdi, dün 22 nisan…
Önceden bilen oluş şartlarını çocuklarının Elleriyle değen koklayan hazırlayan adeta Sebebine ermeden erişmeden Korkan ilerdeki…