Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Günlerdir bir haber almadım senden Beni unutmaya yemin mi ettin? Çaresiz dökülür yaşlar gözümden Beni ağlatmaya yemin mi ettin? Sen yoksun…
Uyandım kar aydınlığında O küçük kasaba uykuda Uykusuz bir sıra kavak Hem gider hem dinlerim Düş önüme yol göster derem benim…
Durup durup ayrılıktan söz etme Ne olur bu dargınlığı bitir Masamda yıllanmış şarap Bir kaç dilim beyaz peynir Seni bekliyorum gözlerim…
Büyük gönül serüvenlerinizin ardından gelen bu yıkımlar için size yardım koşturduk.İlk iş, geçmişin kırık camlı sabahlarını unutunartık düşlerinizde kalmış evlere yine…
Geniş bahçeleri vardı ömrümün Gülümü en uzağa fırlatırdım Belki bir çakıl taşıydı mahzunluğum Suların coşkusuna kapıldım Aşk olup savruldum şiir olup…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Ölüm mü, Bir gölün dibinde ………………..
Kargalar, sakın anneme söylemeyin! Bugün toplar atılırken evden kaçıp Harbiye Nezareti’ne gideceğim. Söylemezseniz size macun…
Kaybolmak uz re suya düsen bilezik; Bak, butun kırışıklar silindi sudan. Son saatimde mi uyandım…
Düzüldü uçsuz bucaksız alay, Çıngıraklar çalar kapılarda. Düzüldü uçsuz bucaksız alay, Bak, son hasam başladı…
Saat Çini vurdu birden: pirinççç Ben gittim bembeyaz uykusuzluktan Kasketimi eğip üstüne acılarımın Sen yüzüne…
Üç yıl sonra mıydı bilmiyorum ama ekimin onbeşiydi biliyorum ekimin onbeşiydi ama ekimin onbeşinde ne…