Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Her aksam baska meyhanedeyim artik Ayaklarim beni nereye gotururse oraya gidiyorum. Dort yanimda tanimadigi………………..
Günün akşama çalan mavisinde Uzun yağmurların ardından Bekleyişlerin buruk sessizliği Neydi o okyanuslardan saraylar kuran Şimdi hiç tanımadığımız özlem Durmadan bana…
Birinci Bölüm: Kader Kapıyı Çalıyor (Andante) Gelme diyorsun Bu gel demektir Birazdan güneş doğacak Dolu dizgin atlılar geçecek yüreğimden Seni düşüneceğim…
FALOlacaksa olmaz da, olmayacaksa olur, Kiminin yazısı o, kimininki de budur.Kimi ardından koşar, yetişir zamanında, Kiminin önündedir birdenbire yok olur. Kimi…
İlâhi nizamdır yorulmaz, şaşmaz Bulutlar dünyaya rahmet dağıtır. Zerreden kürreye haddini aşmaz Yıldızlar semaya rahmet dağıtır.Seyreyle âlemi ibret içinde Görene hikmet…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Aşkım da değişebilir gerçeklerim de Pırıl pırıl dalgalı bir denize karşı Yangelmişim dizboyu sulara Hepini………………..
Tadını, yağmura duygulanmanın Paylaşır kuşlarla biri gizlice Gülmesini tutamamış bir sincap Sallanır utanç bahçesindeYalnız atlar…
Bakakalırım giden geminin ardından; Atamam kendimi denize, dünya güzel; Serde erkeklik var, ağlayamam.
Uyandırdım Hudson’u, tıfıl bir su gibi Mırıldanıp duran olduğu yerdeBen ki okudum suları okumadıklarıma geçtim…
Hısım akraba karşıda Gece yatısın………………..
Ötesi yok şehre ulaşınca kaderin yolu Pişman bir el kapayacak kapısını ömrünün; Hatırlayacaksın beni gözlerin…