Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Günahım, vebalimdin Kızımdın kimi zaman Kız kardeşim Yada sevgilimdin Hiç bir şeyim değildin Belki de her şeyimdin Çirkinimdin, Güzelimd………………..
Seninle her günüm ömre bedeldi Gönül petegimde balimdin benim Unutmak mümkünmü liselim seni Hayatim varligim canimdin benimSeninle bir Kalem bir kagit…
sevemem, süngerci vurgun yer güneyde, deniz üstüne kapanırgözlerimden köpek balıkları geçer, dudağım uçuklar ahtapotlar yapışır sözcüklerime, dilim tarazlanır ağzım kurur, sıcak…
Kazayı, belayı, eceli; Habil’i, Kabil’i Melek olduğuna güç inandığım Azrail’i Affettim.Beddualarıyla dili; Sonu gelmeyecek masallarıyla Başı, ayağı, eli, Afettim.Açarken yapraklar, açarken…
Kaptan amca beni geçerken Karşı kıyılara bırakır mısın? Oralarda ne mi var? herşey Çocuklar, sesler, ışıklar var Bayramlar ve her türlü…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
1.Fakir kuş hiç unutmaz, kitapların yakıldığı yıldıKırk kapıdan birden devletle girdiğini gördük Başsız bir at…
Bir sargın umut yakaladım onu kuşandım Serin mavi bir gökyüzü buldum onu kuşandım Denizde doğru…
Eşdeğeriyle yanyana yürürken Cehennem sokağında birey olmak, Ve en inceldikten sonra İlkel sözcükler………………..
Güzel kadınları severim, İşçi kadınları da severim, Güzel işçi kadınları Daha çok severim.
Ölümün ve göçün dokunmadığı tek nesne var mıdır ölüm yok eder göç değiştirir kendisi kalamaz…
Eskiler alıyorum Alıp yıldız yapıyorum Musiki ruhun gıdasıdır Musikiye bayılıyorumŞiir yazıyorum Şiir yazıp eskiler alıyorum…