Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Hangi şiire başlasam suskunum sana Dağ göğsünde bir kaya diliyle suskun Güneşte kavrulan bir kum tanesi Çatlayan dudaklarım oluyor her gece…
Seni seviyorum çağladıkça coşan su estikçe dellenen rüzgâr ekildikçe anaçlanan toprak öğütler bunu banaseni severken türküden türküye geçer ırmak toprak yaz…
Bekleme boş yere bitecek diye Yalanın gerçekle yarışı bitmez Öyle bir dünyada yaşıyoruz ki Dikenin çiçekle yarışı bitmezGün gelir anlarsın yalnız…
Sırtındaki kıl heybede yalnızlık somun ekmek bozlağı ve kedisiyle hep kendine indi Metin bir şiiri eğirerekiçim yandı dondur beni tarazlanmış bir…
Beni rüzgâra verme Öfkeli bir deniz gibi Üstünden atma beni Yazdığın gibi silmeYumlama parçalama Ne yapsam kırılmaz diye İtme koca dağlardan…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
NİSANİmkansız şey Şiir yazmak, Aşıksan eğer; Ve yazmamak, Aylardan Nisansa. ARZULAR VE HATIRALARArzular başka şey,…
muzaffer buyrukçu’yakaç yıldır akarım bilmem pazar yerini dinle ak bakışlı bir çeşme söylüyor – kaç…
Mahallemizde Senden başka ağaç olsaydı Seni bu kadar sevmezdim. Fakat eğer sen Bizimle beraber Kaydırak…
Senin üstündedir Ne varsa yalnızlık, fakirlik namına Sevmek, yaşamak aşkına Devam eden ve edecek olan…
İçkievinden çıkınca Camdan demin oturduğum yere baktım.Sigara paketimi masada unutmuşum. Sandalyede Tıpkı………………..
Bir Çin erkeni yaşadığım evin üstündeki gök. Hey, sıkıntının pencereleri! Beyazsakal. Sığınaklara girin! Benim ülkem………………..