Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
GELDİMBeni çağırmadınız, kalkıp ben kendim geldim. Uzaklardan size bir haber getirdim geldim.Bıraktıklarınızdan, unuttuklarınızdan, Sımsıcak-anılası günler getirdim geldim.Gömütleri andıran yapılarınızdaki Yaşantılarınıza evler…
başımızın beladan bir türlü kurtulmayışı sevgilim bu taralelliliklerle usta işi sevişmelerle günde üç dört beş kanla canla insan olmanın hakkını vere…
iki taşı birbirine vurup acayip âleminden çıkardın ağzı var dili yok halayıklarımızebercetten sarayımdaki halayıklarım saz benizli badem gözlüdürler saçları salkım salkım…
Bu gidiş nereye veda etmeden Demek karar verdin ayrılacaksın Yalvarıp kal demem git güle güle Nasılsa hatanı anlayacaksınGiderken gerçeği göremez insan…
Kendini bir suyun akışında Ve suları kendi bakışlarında Bulabilenler bilir bu türküyü. Sen ki anlarsın Bir türkü uğruna Çileler çekerdin yıllar…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Bir zamanlardı bu gazhanede bir dem vardı Gece sahilde sular ferce kadar cağlardıO çağıltıyla beraber…
1.Şiirimiz karadır abilerKendi kendine çalan bir davul zurna Sesini duyunca kendi kendine güreşmeye başlayan Taşınır…
Bir lamba yanıyor hafif ve sarı Garip bir yolculuk, tren ve geyve Bir hançer bölüyor,…
Bulunmaz sevdazede Fuzulî,Nedim Kanayan aşklarıyla yaşarlar bende Sevdiğim devletli sultanım efendim Emreyle şiirler söyleyeyim kapındaDuyulmadık…
İzmir! e götürüyorum bir gülü Sarı bir gülü………………….
Gel benim canimin içi, gel yanima; Ipek çoraplar alayim sana; Taksilere bindireyim, Çalgilara götüreyim seni.…